Gökyüzü

Çocukluğumuzun geçtiği yerler belleklerimizde en fazla yeri tutuyor her nedense. Büyük şehirlerde geçmiş bir çocukluğun çok fazla korunaklı birazda izole olduğunu köylerde ise özgür fakat ihmal edilen bir çocukluk olduğunu düşünmüşümdür genellikle. Fakat en kötüsüyse kasabalı çocukluk galiba. Ne imkânların geniştir ne de serbestçe yaşarsın o güzelim çocukluğu. Arada kalmış, sıkışmış hissettirir.
Çocukluğum bir kasabada geçti. Mahalle kavramıydı dünyamız. Okula, bakkala gittiğimiz yada saklambaç,elim sende oynamaya indiğimiz sokaklarda selamlaşacak kadar yakın hissedemediğimiz komşularımız olurdu. Ailen evde olmadığında öğle yemeğini komşunun kızıyla aynı rahatlıkta onların evinde de yiyebilirdin.
Sadece bu yüzden kasabaları hiç sevemedim. Ortada kalan diğer şeyler gibi. Bir yere,bir düşünceye, bir akıma, bir hayale,sohbete, keyfe hatta kedere ya da milyonlarca olasılıktan herhangi bir oluşa hakkını vere vere dahil olmalıydı insan.
Büyük ihtimal şimdi yaşadığım köyde olmama sebep olan etkenlerden biri buydu. Sessizlik, temiz hava, sağlıklı gıda, büyüleyici manzaralar, her türlü bitki, çiçek,ağaçlara olan hayranlığım, her iki kedimin hallerinden olan memnuniyetleri ,geceleri uluyan çakal sesleri… Yağmurun çiselediği bir sabahın ardından güneşin açmasıyla birlikte bahçede içilen o kahvenin tadındaki eşsizlik yaşadığım o anın tam anlamıyla hakkını verdiğimi düşündürüyor bana. Geceleri gökyüzüne aya ve yıldızlara baktığımda içimi saran duygu, enerjiyi ve dinginliği şaşırtıcı bir şekilde aynı anda ve derin bir huzurla getiriyor hayatıma. Zaman zaman kısa meditasyonlar yapsamda gökyüzüne bakarken olduğu gibi bütünün bir parçası iken bütünün kendisi olmak, gereksiz milyonlarca düşünceden uzaklaşıp uzay boşluğunda adeta sıçrayarak gezen bedensizliğinizle harika bir hafifliği hissetmek nasıl tarif edilir ya da kelimelerim buna yeterlimi emin değilim.
Kasabada yaşanmış bir çocukluk, olgun çağlarda ülkemizin en büyük şehrinde yaşanmış onca yıldan sonra karşıma çıkan ve küçük olayların yaşandığı ancak büyük farkındalıklar uyandırarak duygu sellerinde sürükleyen böylesi güzel bir köyün gökyüzü elbette bu kadar güzel olacaktı. Ama siz nerede ve ne yapıyor olursanız olun gündüz veya gece lütfen şimdi gökyüzüne bakın.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.